0

12 listopada 2013

Pełnoletnia Oi! Młodzież. The Analogs. Recenzja płyty

Po 18 latach od wydania debiutanckiego materiału Oi! Młodzież, The Analogs wracają do korzeni. Dosłownie. Nowa płyta zawiera kawałki, które znalazły się na jej pierwowzorze. Pełnoletnia Oi!Młodzież pozbawiona jest aranżacyjnych eksperymentów, a trzynastu „ulicznym hymnom” nadano jedynie nowe, świeższe brzmienie i dynamikę.

Zespół The Analogs to bez wątpienia jeden z najważniejszych przedstawicieli polskiego street punku. Wydany nakładem wydawnictwa Rock’n’Roller debiutancki materiał zatytułowany Oi!Młodzież zyskał już status kultowego. W roku 2000 ukazała się jego reedycja  na płycie CD. Zarejestrowany ponownie 18 lat po jego wydaniu, nie przynosi rozczarowań. Zawiera trzynaście identycznych utworów, w niezmienionej kolejności (zabrakło jedynie wieńczącej pierwotne wydawnictwo Kupy). Idea była mnie więcej taka, aby ten sam materiał zagrać raz jeszcze, bez ulepszeń czy nowych interpretacji.

Nie obyło się jednak bez drobnych zmian i słychać to zwłaszcza w niezapomnianych Strzelbach z Brixton. Ta wersja brzmi łagodniej i wydaje się bardziej zbliżona do oryginału, niemniej nie ustępuje pierwszemu wykonaniu. To najbardziej udany polski cover piosenki The Clash. Kolejną zmianę przynosi wykonanie Get a rope Cock Sparrer: utwór zatytułowany jest Powieś się i śpiewany jest w języku polskim (edycja z roku 1996 wykonywana była po angielsku i sygnowana tytułem He, he, he).

Kompozycje na nowej płycie sprawiają wrażenie mniej „brudnych” i agresywnych, pozbawione są nieco uroku młodzieńczego buntu. Ale te nagrania są po prostu bardziej profesjonalne (w 1996 roku Oi!Młodzież nagrywana była w prymitywnych warunkach i została bardzo szybko zmiksowana), głos wokalisty jest zdecydowanie cięższy i mocniejszy, doskonale współgra z brzmieniem, pojawia się w końcu druga gitara. Z pewnością ta płyta brzmi dojrzalej, na co niewątpliwie miały wpływ zrówno warunki, w jakich powstała, jak i doświadczenie samych muzyków, którzy przez lata swojej działalności na scenie zdołali artystycznie dojrzeć. Dystans wobec tego, co było na początku, robi swoje, ale przecież sentyment i tak jest silniejszy. Zawsze znajdą się ortodoksi, ale nie sposób  stać w miejscu, chociaż nikt nie zaprzeczy, że „niedojrzałość” pierwszego wydawnictwa miała swój niepowtarzalny urok.

Warto także wspomnieć o tekstach. Zgodzę się z tym, że są one ponadczasowe. Czy momentami naiwne, jak przyznają sami muzycy The Analogs? Trudno ocenić, jeżeli nie zna się rzeczywistości, do której się odnoszą. Charakterystyczne jest to, że właściwie The Analogs niełatwo przypisać do jakiejkolwiek ideologii, niemniej trudno odmówić im zaangażowania w problemy, jakie poruszają w swoich piosenkach. Po latach zyskały status ulicznych hymnów, ważnych dla ludzi z niejednego pokolenia.

autor: Agata Jankowska

okładka płyty: www.analogs.pl

  • Pełnoletnie Oi!Młodzież
  • Szczecin
  • THE ANALOGS

About Agata Jankowska

View all posts by Agata Jankowska

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress